English
از ویکیپدیای فارسی، دانشنامه آزاد

بابل (دولت‌شهر)

دروازه بازسازی‌شده شهر بابل معروف به دروازه «ایشتار» در موزه «پرگامون» در برلین.

بابِل (به زبان بابلی: باب‌ایلو، به بابلی کهن: بابیلیم، به عبری: باوِل یا بابل)، یکی از نامدارترین شهرهای دوران باستان بود. این شهر از اوایل هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل هزاره اول پیش از میلاد، پایتخت تمدن بابل در جنوب میان‌رودان (بین‌النهرین) و در سده هفتم و ششم پیش از میلاد که هنگام اوج شکوه و جلال آن محسوب میشد، پایتخت امپراتوری بابل نو (کلده) بود.

در ۵۳۹ پیش از میلاد، بابل توسط کوروش بزرگ بنیانگذار امپراتوری هخامنشی در ایران، فتح شد و پس از آن، مرکز ثروتمندترین ساتراپ این امپراتوری بود. به نقل از هرودوت تاریخنگار یونانی، بابل در این زمان باشکوه‌ترین شهر جهان بود. در سال ۳۳۱ پیش از میلاد، شهر به دست اسکندر مقدونی افتاد که تصمیم داشت آنرا پایتخت قلمرو خود کند. اسکندر در همین شهر و در قصر بخت‌النصر از دنیا رفت. بابل در زمان سلوکیان، با احداث شهر بزرگ سلوکیه به عنوان پایتخت این امپراتوری و انتقال ساکنان بابل به آن شهر، اهمیت پیشین خود را از دست داد. بقایای این شهر امروزه در استان بابل در شهر الهلال عراق، حدود ۸۸ کیلومتری جنوب بغداد، واقع شده است.

نمای فراگیر از بخشهای بازسازی شده شهر باستانی بابل در الهلال عراق.

جستارهای وابسته

منبع

  • Babylon. (2010). Encyclopædia Britannica. Ultimate Reference Suite.



بازگشت به بالا