English
از ویکیپدیای فارسی، دانشنامه آزاد

قاصدک

قاصدک
قاصدک
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: گل مینا
تیره: گل‌ستاره‌ای‌ها
تبار: Cichorieae
سرده: Taraxacum

کاسینی
گونه‌ها

متن را ببینید.

گُل قاصِدَک که بنام‌های هند بابری، خبرآرو و کاسنی بری نیز معروف است گیاهی است علفی و دائمی که ساقه آن به ارتفاع ۴۰ سانتی متر می‌رسد.

این گیاه دارای ریشه‌ای است به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد که پر از شیرابه سفید رنگی می‌باشد.

محتویات

نام علمی

(Taraxacum) نام علمی گیاهی است که کاسنی زرد نام دارد نام علمی گل قاصدک (Cirsium vulgare) می‌باشد.

مکان رشد

در انتهای ساقه گل آن قرار دارد. برگهای گل قاصدک سبز رنگ و بریدگیهای مثلث شکل و نوک تیز دارد و بر روی سطح زمین می‌باشد. گل قاصدک در وسط چمن، حاشیه شوره زار، کنار جاده‌ها و اراضی بایر و بطور کلی در همه جا می‌روید.

گل قاصدک در حدود ۱۵ نوع گوناگون دارد.

موراد استفاده

زنبور عسل این گیاه را بسیار دوست دارد و شهد زیادی از آن بدست می‌آورد. برگ‌های جوان گل قاصدک را معمولاً با سالاد می‌خورند و چون خیلی تلخ است باید آن را با ترشی یا آبلیمو مصرف کرد. از قسمت‌های گوناگون گیاه مانند ریشه، برگ و شیرابه آن در درمان استفاده می‌شود.

ترکیبات شیمیایی

دشت قاصدک‌ها

ریشه این گیاه دارای ماده‌ای تلخ به نام تراگزاسین، کولین و تاراگزاسترول می‌باشد همچنین در ریشه آن مقدار کمی تانن وجود دارد و نوعی الکالوئید به نام تاکزین و تاراگزه رول در اعضای این گیاه یافت می‌شود. املاح کلسیم، پتاسیم، آهن، منیزیوم، سدیم، منگنز، فسفر، سیلیس و گوگرد در این گیاه ثابت شده‌است.

خواص داروئی

این گیاه از نظر پزشکی قدیم ایران سرد و خشک است و از دیرباز برای درمان بیماری‌های کبدی بکار می‌رفته‌است.

  • قابض و مقوی معده‌است.
  • خوردن آن خونریزی از سینه را متوقف می‌کند.
  • قاعده آور است.
  • برای ازدیاد شیر نافع است و خانم‌های شیرده باید مقداری از آن را با سالاد بخورند
  • خنک کننده و معرق است.
  • ترشح صفرا را زیاد می‌کند.
  • خون را تصفیه می‌کند.
  • از عصاره آن شیاف درست می‌کنند که برای رفع ورم‌های درون اندام تناسلی بانوان و زهدان مفید است.
  • خوردن آب این گیاه مخلوط با روغن زیتون برای رفع مسمومیت مفید است.
  • ضماد ریشه آن را در محل نیش کژدم یا زنبور و یا مار می‌گذارند که بسیار مفید است.
  • اوره را رفع می‌کند.
  • کلسترول خون را کاهش می‌دهد.
  • درمان کننده اگزما و بیماری‌های پوستی است.
  • درمان کننده کم خونی است.
  • رماتیسم و نقرس را درمان می‌کند.

محل رویش

پراکندگی این گیاه در کره زمین طوری است که در غالب نواحی اروپای شمالی، غرب آسیا، شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید. تا کنون بالغ بر ده گونه از این نوع گیاه شناخته شده‌است.

منابع

  • دانشنامه رشد.
  • کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر موسسه انتشارات چاپ دانشگاه- چاپ۱۳۷۱


بازگشت به بالا